Vergeten
zullen we hem nooit, het kleine mannetje, broertje van Noa, dat vlak voor
z'n geboorte op 3 maart 2001 overleed. Hij heeft zijn eigen, mooie plekje
gekregen op de begraafplaats Eijkelenburg in Rijswijk vlakbij Opa Koos en
Opa Wim, die hem nog kort konden meemaken. Het grafje is een eigen ontwerp van
Esther en Martin: een racecircuit, waarop een roze autootje de race begint en
waar een blauw autootje bij de startstreep blijft stilstaan. En achterop, in de
bocht, de naam Damon. We gaan er regelmatig naar toe om hem te gedenken. Noa
komt er al vanaf haar geboorte en voor haar heette de gedenkplek aanvankelijk
"tuintje". Tot ze oud genoeg was om te begrijpen, dat hier haar
2-ling broertje ligt. Waar ze het vaak over heeft. Over "hoe het geweest
zou zijn met Damon". Ook Danilo gaat mee naar de gedenkplaats, ook op 3
maart 2011 net voordat Esther, Martin, Noa en Danilo naar Disneyland vertrokken
voor het vieren van de verjaardag van Noa, die tien jaar werd en daarom dat
leuke reisje aangeboden kreeg. Het blijft een "dubbele" dag die 3e
maart.
Het onderstaande gedicht van Wieteke van Dort, dat Esther ontdekte op
een speciale website, geeft het "dubbele" van de datum 3 maart
treffend weer:
Toch hoor jij er altijd bij
Nooit voelden jouw voetjes waarvoor gras is bedoeld
De warmte van de zon heb jij nog nooit gevoeld
Je haartjes hebben nooit gewapperd in de wind
En wij hebben geen idee welke liedjes jij leuk vindt.
Je handjes hebben nooit kunnen spelen
Je beentjes hebben nooit op de wereld gestaan
Toch hoor jij er altijd bij
Wij dragen jou in ons hart, ons kindje voor altijd
En op die manier raken wij jou nooit kwijt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten